دوستی در پی درج مطلب وقت شناسی 2  مطلبی نگاشتند که آوردن آن در مسیر دیدگاهی که پی می گیرم ارزشمند است :

" باسلام خدمت استاد گرانقدر
من هم کاملا با نظر شما موافقم و میخواهم مثالی برای شما بزنم .
مسیر حرکت من بطرف اداره از بزرگراه آزادگان بطرف دهکده المپیک میباشد و بعضی از روزها در این بزرگراه ترافیک بسیار سنگینی بوجود می آید که بالاجبار و گاها تا چند ساعت وقت ما و دیگر اتومبیل هایی که در ترافیک مانده اند تلف میشود و وقتی که کم کم جلو میرویم به محلی که تصادف شده میرسیم که دو یا چند اتومبیل در وسط اتوبان متوقف شده راه بندان کرده و منتظر افسر هستند نکته جالب اینجاست که کل خسارت وارده بعضا" بسیار ناچیز (در حد یک چراغ خطر و یا خراشیدگی کم) میباشد ولی رانندگاه محترم از سر لجبازی حاضر به کنار گذاشتن و باز کردن راه عبور دیگران نمیشوند که هزینه مصرف سوخت خودروهای گرفتار در ترافیک خیلی بیشتر از خسارت وارد شده به آنها میباشد"