براي رسيدن به همدان از مسير اتوبان تهران – کرج – قزوين- تاکستان گذشته و پس از عبور از شهر هاي خرمدشت ، آبگرم و رزن به همدان رسيديم . در اين دو روز علاوه بر همدان ، به شهرهاي بهار ، لالجين و روستاي علي صدر هم سري زديم .

در بازگشت هم از مسير همدان – رزن – آبگرم – خرمدشت – تاکستان – قزوين به اتوبان قزوين – کرج – تهران وارد شده و باز گشتيم .

 

مسير آنچنان که در نقشه ها ديدم ترانزيت بود اما شايد آنچه من از جاده ترانزيت مي فهمم با آنچه مشاهده کردم متفاوت است .

بغير از مسيرهاي اتوباني و جاده قديم تاکستان – قزوين ( که تازه بخشي از آن اسفالت شده بود )‌ باقي مسير بسيار خراب و پر دست انداز و سرعت گير بود . خصوصا در آبگرم که افتضاح بود . البته مشهود بود که براي پهن کردن جاده کارهايي در دست انجام است .

سرعت گيرها هم شايد به عنوان راه حلي براي تخلفات جاده اي و سرعت بالاي رانندگان قانون شکن نصب شده اند اما اصلا احساس نکردم که در اين زمينه توفيقي داشته باشند . خصوصا که کليه استخوانهاي ما را مورد عنايت قرار دادند.

اتوبان تهران – کرج - قزوين به خوبي تحت پوشش دوربينها و گشت هاي پليس قرار داشت ، به نحوي که چندان زماني براي به سرعت رسيدن رانندگان نمي گذاشت .

تابلوهاي راهنما را اصلا نپسنديدم . محل قرار گيري آنها چنان بود که در انتخاب مسيرها به شک مي افتاديد ( گونه اي قرار گرفته بودند که نمي دانستيد کدام راه را برگزينيد، اولي يا دومي ؟ دست راستي يا دست چپي)

استفاده از سلولهاي خورشيدي براي روشنايي چراغهاي چشمک زن بين جاده اي در مسير بهار – علي صدر – لالجين برايم جالب و تحسين برانگيز بود.

فهرست مطالب : سفر به همدان 1