روز ملی خلیج فارس
ظاهرا یکی از ویژگی های ما ایرانیان تعصبی است که نسبت به دارائی ها و وابستگی های خود داریم .
نمود این تعصب را در تماشاچیان تیم های ورزشی , حمایت از فرزندان و نظایر آنها می توان دید . گاهی هم تعصب رنگ غیر منطقی به خود می گیرد که حالت افراطی تعصب می شود . نمود آن را هم می توان در بعد از بازیهای فوتبال , دادگاه های خانواده , دعواهای همسایگان در مجتمع های مسکونی و ... دید.
گاهی هم این تعصب رنگ زیبا به خود میگیرد که نامی بجز تعصب , بلکه ایثار , بر آن می گذاریم . مانند دفاع از سرزمین .
البته باید به خاطر داشت که دلبستگی ایرانیان در سالهای اخیر بنظر می رسد که چهره کمرنگ تری به خود گرفته است . شاید از تغییرات دنیای مدرن و پست مدرن باشد که دیگر خاکمان برایمان معنای گذشته را ندارد . دیگر تعلق خاطری در آن حس نمی کنیم . دیگر تمایلی به ماندن در آن نداریم . دیگر تلاشی برای آبادی آن نمی کنیم
که
گاه تمامی سعی مان معطوف به مرغ های همسایه و گاه دورتر از همسایه می شود . زندگی در آن محیط ها را هم بر این خاک ترجیح می دهیم .
حتی از اینکه مانند آنان باشیم هم لذت می بریم . زبانمان را هم با آنان یکی می کنیم . پوششمان را هم . رفتارمان را هم و ...
گاهی هم این تغییر رفتار دسخوش سیاست بازی می شود که کریه ترین و کثیف ترین رنگ را به خود می گیرد.
تلاشی برای ایجاد دل مشغولی سیاسی در ایرانیان راه می اندازند . شاید در راستای نظمی نوین در جهان .
کشورهای جدید تعریف می کنند و مالکیت عرصه های ملی کشورها را به دیگران می بخشند .
جزیره ها را به دیگران می بخشند .
خلیجی را نام گذاری جدید می کنند .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
آنچه با نام خلیج فارس در تاریخ ثبت شده است سالها است به رنگ کثیف سیاسی آلوده شده است .
همه می دانند که نقاش این رنگ چه کسانی هستند و تامین کنندگان رنگ آن نقاشها چه کسانی .
اما ما چه کردیم؟
دیدم که در لیوانهایی با نام مجعول به زایران ایرانی حرم الهی نوشیدنی دادند.
دیدیم که عالی ترین مقام اجرایی کشور زیر این نام نشست .
دیدیم که در تمامی جهان کتاب چاپ کردند .
دیدیم که نقشه ها را با این نام مجعول منتشر کردند.
دیدیم که در بین 7 میلیارد انسان روی زمین آن جعل بزرگ را گستراندند.
ما چه؟
پیاده روی خانوادگی راه انداختیم .
روز ملی نام گذاری کردیم .
اتوبان نامگذاری کردیم .
همایش برگزار کردیم .
آهنگ ساختیم .
تمبر زدیم .
سئوال های اساسی :
آیا روز ملی در ایران آن 7 میلیارد انسان را تحت تاثیر قرار می دهد ؟
چند درصد ایرانیان می دانند که اتوبان خلیج فارس کجاست؟ ( تا چه برسد به جهانیان )
چند نفر در جهان در جریان یک همایش قرار می گیرند؟
چند درصد از جهانیان به آهنگ خلیج فارس گوش فرا می دهند؟
آیا کسی به نام تمبری که ممکن است روی پاکتی الصاق شده باشد توجهی می کند؟
نمی دانم های بسیار دارم .
نمی دانم در دنیای " جهان وطنی " ( که تعریفی دقیق هم از آن نیافته ام ) تعلق به خاک و مرز چه معنا می دهد؟
نمی دانم که تلاش داخل کشوری ما برای مقابله با تلاش خارج کشوری آنها جهت گسترش نامی مجعول بر خلیج همیشگی فارس کفایت می کند ؟
نمی دانم
رامبد باران دوست هستم.