دکتر رامبد باران دوست

اگرچه دو سه هفته ای شده است که امتحانات بچه هایم تمام شده اما تازه دیروز تصحیح اوراق امتحانی خاتمه یافت . کاری که خودش یک پروژه است . بهتر است بگویم  " پروژه تصحیح اوراق "خاتمه یافت .

اما

باید بی تفاوت باشم . یعنی بی تفاوت شدن را به تجربه این سالها آموخته ام . بی تفاوت از آنچه انتظار داشتم از دانشجویان در قیاس با انرژی و تلاشی که صرفشان کردم .

- هم خوشحالم که نتایج خوبی را از بعضی دیده ام ، هم ناراحت از آنچه به شکل نتیجه ضعیف از عده ای دیدم .

- هم خوشحالم که توانسته ام برای عده ای موجب کشف استعدادشان باشم و هم ناراحت که چرا عده ای برای خودشان هم نمی خواهند توفیقی کسب کنند .

- هم خوشحالم که برای عده ای موثر بوده ام تا آینده ای چشمگیر رقم بزنند و هم ناراحت از آنانی که بیخیالی پیشه کردند.

با این حال امید فراوان دارم که :

آنانی که پیش می روند قدر دان تلاش مصروف شده شان باشند و بدانند چه بار سنگینی برای ساخت کشور بر دوش دارند

و

آنانی که با تاخیر پیش خواهند رفت هم انشاالله که تدبیر کنند تا مسیر تعالی را تندتر از روش کندشان پیش گیرند .

واقعا این روزها است که می دانم چرا " شغل معلمی شغل انبیاء " تشبیه شده است و این روزها است که درک می کنم پیامبران چه صبری را از خدا ودیعه گرفتند .