یکی از اتفاقاتی که ظاهرا بصورت یک سیاست در دولت نهم پیگیری می شود اعلام جدی و گسترده نتایج اقدامات پژوهشی است که بصورت جشن ملی - رونمایی - مصاحبه در بخشهای خبری تلویزیون و ... رخ نموده است می باشد.

جشن هسته ای هم از این دست است.

در این زمینه فارغ از ابعاد سیاسی که گاه به این اتفاقات رنگ و بویی خاص می دهد نکاتی در ذهن دارم:

۱- گسترش خبار علمی و تشویق محققین کشور امری بسیار پسندیده است که یکی از آثار ارزشمند آن ایجاد میل و رغبت در بین همگان برای توجه به تحقیق و دانش اندوزی است.

۲- در این اعلامها باید به خاطر داشت که توجه خاص و نسبتا محدود به علوم مهندسیو پزشکی میتواند موجب تضعیف جایگاه عملیاتی رشته های کاربردی علومانسانی مانند شاخه های مختلف مدیریت - روانشناسی - حقوق و ... گردد.

۳- تحقیق امری طولانی مدت  است که  در مواردی بیش ده سال باید تلاش دستیابی به نتیجه برایش داشت.

۴ - در ببعضی ازکشورها علاوه بر نشانهای دولتی اهدایی به دانشمندان نشانهیی هم وجوددارد که توسط موسسات غیر دولتی اهداء گردیده  و بعضا ارزشمند تر از نشانهای دولتی بنظر می رسند.