پیشتر در باب طرح انضباط ترافیکی و دیدگاه مثبت و منفی  آن و نیز کمبود پارکینگ مطالبی نگاشته ام .

موضوع دیگر در این قضایا  موضوع فرهنگ استفاده از ماشین است.

خودرو وسیله ای است که برای حمل خودمان از جایی به جایی دیگر استفاده می کنیمش . بنابراین ماشینی می خواهیم که ما را از مبدائی به مقصدی برساند. اما این تنها خواسته نیست .

برای این طی طریق می خواهیم راحت - ایمن و سریع حرکت کنیم . این چهار عنصر تنها نیازهای بشر در محیط نرمال از یک خودرو است . ( توجه دارید که اغلب آگهی های فروش ماشین هم با تکیه و تاکید بر این چهار عنصر یا نیاز به دنبال ترغیب مشتریان به خرید هستند )

گاهی اوغات نیازهایی دیگر در بکارگیری از خودرو ظاهر می شوند . نیازهایی که چون محلی برای تامین صحیح نداشته اند ناچارا به خودرو منتقل شده اند :

-  اگر بخواهیم با کسی گفتگوی خصوصی داشته باشیم و جایی برای این کار نباشد

- اگر بخواهیم در شهری غریب پس از رانندگی چند ساعتی استراحت کنیم و جایی برای استراحت چند ساعته نباشد

- اگر . . .

به این ترتیب مسائلی که ظاهرا و ذاتا ربطی به اصل نیاز به خودرو نداشته اند می آیند و جایگزین نیاز اصلی می شوند ( همچنانکه گاهی در  اقتصاد می گوئیم کالایی جانشین کالایی دیگر شده است ) . به این ترتیب می بینیم که از ماشین برای مقاصد زیر هم استفاده می کنیم :

- معامله و خرید و فروش ( مانند مغازه )

- آب و هوا عوض کردن

- خوابیدن

- جلسه برگزار نمودن

- فخر فروشی

- پر کردن اوقات فراغت

- کارهای اداری

- شوخی با دیگران

- . . .

 لذا در اختیار نبودن امکانات لازم در بخشهایی دیگر موجب می شود که مردم به استفاده از اتومبیل روی آورند و در خیابانها حضور داشته باشند و به دنبال آن ترافیک را افزایش دهند .

 

 

همچنین نگاه کنید به :

طرح انضباط ترافیکی

طرح انضباط ترافیکی 2

طرح انضباط ترافیکی 3

 

طرح انضباط ترافیکی 5

طرح انضباط ترافیکی 6

طرح انضباط ترافیکی 7- آخرین پست